Her bağımlı gibi büyük teslimiyetle sarıldığımız sevgililerimizin, gelecek ve geçmişini ne yönde irdeliyoruz diye düşündüm geçen hafta. Ben gibi düşünen kimler diye merak ettim ve sordum bizimkilere…
Dedim ki; Sevgilinizin eski sevgililerini düşünür müsünüz?
Bu sabah, kahvemi yudumlarken çok derinlerime dalmadan yanıtlayabileceğim bir soruyla karşılaştım…
Marka ve İletişim Danışmanı, Kariyer Koçu ve Eğitmen Yasemin SUNGUR “Bir kadın olarak kariyerinizde sizi etkileyen en önemli şey nedir? Verdiğiniz en doğru karar nedir?” demiş.
Cevabıma Nesil’in çektiği fotoğrafı ekleyerek not defterime iliştirdim…
Kararlı – sabırlı olmak, ödün vermemek, öncelikleri ertelememek ve hayatı kaçırmadan yaşamak, iç huzurumu ve öz güven gelişimimi olumlu etkiledi. Daha en başından vizyon sahibi olmak ve ona bağlı kalmak doğru bir karardı.
Kariyer merdivenlerini tırmanırken benimle birlikte yürüyenlerin temposuna ayak uydurdum, gözlem yaptım… Bu; yeni fikirlere ve yeniliklere açık olmamı, yaratıcı düşünce gücümü ortaya koymamı sağladı. Kararlı ve emin adımlarla ilerlediğinizde o merdivenler sizi yormadığı gibi, sizden önde gitmeye çalışanları da gerinize doğru iteliyor.
Sevgililer gününe bilmem kaç beş kala, sevgiliye alınmaması gereken hediyeler listesi yapmanın zamanı geldi de geçiyor bile…
Karşı olanlar da var, memnuniyetle karşılayanlar da bu “özel günlerin” kutlanmasını. Olumsuz tepki ile karşılanması olası hediye listem aşağıda.
….
Şehir dışına kaçış için iki bilet, hala çocuk kalabilmişlere oyuncak, her satırı ezberlenmiş duygu dolu bir şiir, içten yazılmış bir mektup, seni çok seviyorum valla billa şarkılarından oluşan bir albüm, şıkır şıkır pırlanta küpe – yüzük (en azından benim için) her zaman işe yarar.
Siz yine de hazır sevgiliniz varken, “sevgililer günü” nü kutlayın. Önerilerimi de dikkate alın. Sevgiliniz yoksa zaten yaşadınız, en güzel gününüz… ağrısız ve kaygısız bir başınasınız.
Dışarıda yağıyor kar.
Lay lay lay.
Yazdıklarımı istemediğim insanların okuyabiliyor olması beni ürkütüyor.
Bende kalması gerekenlere karar veremiyorum…
Bir yandan da fikirlerimin değerli olduğuna inanıyorum.
Bilgi paylaşıldıkça değer kazanır biliyorum, belki de sadece böyle yapmalıyım.
Flashforward dizisini bir kerede izleyip bitirdim. Geleceği anlık bile olsa yaşama fikri… Geleceği görenlerin, kaderlerini (varsa) değiştirmek üzere çaba göstermesi.
Bilim kurgu kadar zihnimi açık tutan ve beni geliştiren çok az şey var. Geriye baktığımda geçmişim tek ama, belki o gün/bu gün/ şu gün… yolumu değiştirsem veya bakışlarımı ayaklarımdan kaldırsam geleceğimi farklı yaşayabilirdim diyorum. Zamanda olayları / davranışları değiştirmek belki de olacakları yok etmiyor, sadece biraz geciktiriyor veya erteliyor. Böyle düşünmek beni kaderci mi yapıyor emin değilim.
Avatar’ı önceden izlememi sağlayan http://sinema.ekolay.net/ yetkililerine sonsuz teşekkürler.
Oldukça gecikmiş bir yazı bu aslında. Yazarken etkilenmemek için arkadaşlarımın Avatar hakkında yazdıklarını okumadım. Hemen başlıyorum aktarmaya
Avatar şölenine tanık oldum geçtiğimiz Cuma günü… Bir görseli yaşadım, tadına doyamadan.
“Bi bakar mısınız?” 2. Eylemine destek vermek için saat 14.00 de Mecidiyeköy Metrobüs durağına buluştuk. http://www.bibakarmisiniz.com
Tepkimizi göstermek isterken tepkiyle karşılaşan biz olduk.
Eklenemediğim organizasyondan kalan zamanı kendimle baş başa kalarak değerlendirdim.
Caz sevdiğimi söylemiş miydim? Geçen haftadan beri aklımda olan müzik eşliğinde kahvaltı keyfini sonunda kendime yaşattım fırsat bu fırsat diyerek.
Amber Sanat ve Teknoloji Festivaline yalnız gittim. Bu ülkede kimse sanat ve teknolojiyi aynı cümle içerisinde görmek istemiyor.
Hevesli başladığım festival gezimi, kafamda boşluklarla tamamladım.
Faydalı olacağını ve çok seveceğimi düşündüğüm bu festivalde soru işaretleri http://09.amberfestival.org/ web sitesini gezdiğimde başladı. Tekrar tekrar incelediğim halde doyurucu bilgi bulamadım. Gitmezsem kendimi affetmem diyerek yola koyuldum. İndirimli pasom sayesinde 3 TL’ye Yerebatan sarnıcı biletimi aldım, turist kalabalığından sıyrılarak içeriye girdim.
Herhangi bir şeyi yarıda bırakmak beni rahatsız ediyor. Yarım kalanlarım sanki beynimi doldurup benim peşime düşerek sürekli meşgul ediyor. Hep tamamlamak ve peşimi bırakmalarını sağlamak istiyorum.
Yarım kalan kitabım olmadı hiç. Sıkılmak pahasına tamamladım ciltlerimi. Yazılmayı, basılmayı başarabildiğine göre ben de tamamlamalıyım dedim. Bitince kendimce eleştiri notları da tutarım, eleştiriye gelemeyen yazarlar olduğunu bile bile.