Son zamanlarda çok az filmi “Gravity” kadar merak ve heyecanla beklemiştim. Uzayı iliklerime kadar hissettiğim bu bilim kurgu film, belleğimde bir klasik olarak hemen yerini aldı.
En son ne zaman bir filmi izlerken yerinize çivilendiniz ve soluksuz kaldınız? Gözünüzün önünden hızla kayıp geçen görüntülerde tutunmak için koltuğunuzda bir yer aradınız? Kimi zaman izlediğiniz karaktere yardım etmek istediniz ve bazen de beceriksizliğine hayıflandınız…
Alfonso Cuaron’un tüm yönetmenlik hünerlerini sergilediği ve yaptığı işi basamak basamak yücelterek sunduğu Gravity, 91 dakilalık süresi boyunca bir solukta izlenen bilimsel bir kurgu olmuş.
Filmimiz dünyanın yörüngesinde, uzayda geçiyor. İlk defa uzay yolculuğuna çıkan Dr. Ryan Stone (Sandra Bullock), tecrübeli astronot Matt Kowalsky (George Clooney) ve Shariff (Paul Sharma) keşif – bakım çalışmaları için görevdedir. Uzayın sakinliği ve sessizliği içerisinde Hubble uzay teleskobundaki rutin bakım çalışmalarını sürdürürlerken, yüzeyde patlayan füzenin uzayda yarattığı enkazla büyük bir tehlikeye sürüklenirler.
Enkaz parçaları hubble’ı ve uzay mekiğini parçalar ve Shariff’in korkunç ölümüne sebep olur. Çarpışma esnasında Dr. Ryan ve Matt farklı noktalara doğru uzay boşluğuna savrulur. Yeryüzü ile iletişimleri tamamen kopmuştur ve sonsuz karanlıkla başbaşa kalırlar.
Dr. Stone’un zaten sınırda olan oksijeni gittikçe tükenmektedir ve korkusunun yerini panik alır. Uzay boşluğuna sürüklenen ve hayatta kalma mücadelesi veren ikilinin tek umudu Uluslararası Uzay İstasyonu’dur.
Gravity & Yerçekimi yalnızca yakın dönemin değil, bilim kurgu sinema tarihi açısından en ilham verici örneklerden biri. Konuya hemen girerek bizi anlatımın içine çeken, duygusallığı dengeli ve arka planda vererek odağımızı şaşırtmayan bir film.
Uzayı izlemiyor adeta yaşıyorsunuz, karakterlerle bütünleşip onlara destek vermek istiyorsunuz. Kuşkusuz bunun sebebi; sahneleri bölmeden, kusursuz geçişler ve kamera açılarıyla sunan Alfonso Cuarón.
Dr. Stone, uzayda kontrolünü yitirmiş bir şekilde daireler çizerken, adeta onun koruyucu başlığının içindeyiz ve onunla birlikte kaygısını, paniğini, zaman zaman beceriksizliğini yaşıyoruz. Onun nefesi duyabildiğimiz tek şey ve panik halindeki bakışı kameranın da gözü. Dolayısıyla filmi izlerken soluksuz kalıyor, mideniz ağzınıza geliyor ve ölüm korkusu yaşıyorsunuz… tıpkı Dr. Stone gibi.
Filmin senaryosu ve oyunculukları elbette iyi ama Cuaron’un kusursuz yönetimi ve hayal gücü her yanımızı sararak bizi bambaşka bir boyuta sürüklüyor. İyi oyunucu olmasına rağmen, itici bulduğum ve izlemekten hoşlanmadığım Sandra Bullock’u bile bu filmde sevdim. Sevmediğim tek şey ise bazı sahnelerde çok gereksiz ve rahatsız edici bulduğum müziklerdi. Onun dışında Gravity son zamanlarda izlediğim en iyi bilim kurgu film. Yani heyecan ve merakla beklediğime değdi ☺
Gravity’i IMAX 3D izledim, imkanınız varsa siz de öyle yapın.
Filmi izledikten sonra bu uygulamayı da indirin, bağımlısı olacaksınız 🙂
