Ben yaşardım aş ve sanatla
I lived on Art, I lived on Love…
O pek çoklarımız gibi biriktiren biri. Ardında yüzlerce fotoğraf, belge, mektup bıraktı.
Hep yaşadı aşk ve sanatla…
Bizi; Aşk, dil ve ölüme dair derin gerçekliğe çeken, opera şarkıcısı, ressam, aktris, şair Semiha BERKSOY’un eserleri 100. doğum yılında Yapı Kredi Kazım Taşkent Sanat Galerisi’nde sergileniyor. .
Tutkuyla ve aşkla yorumlanan her şey özeldir. O aynı zamanda ruhu genç kalabilmiş biri.
“ Yaşlılığın trajedisi, insanın yaşlı olması değil, belki genç olmasıdır” der ve yaşanmış bedenini çorapla gençleştirip bir tuval gibi prova eder.
Hayranı olduğum ve 15 Ağustos 2004 ‘de kaybettiğimiz sanatçının eserlerini 21 Mart 2010 tarihinde kadar gezebilirsiniz.
Eserlerindeki anlatım gücü insanın içine işler. En sevdiğim eserleri; “Bozulmayan kader çizgisi (1972), Ercüment SİYAVUŞGİL (1970), Ay ışığında aşk (1971), Annem ve Ben, Gözü kapalı aşk (1966), Tırmanan (1968)
Bu sergiyi kaçırırsanız çok üzülürsünüz benden söylemesi.
Sonsöz Semiha BERKSOY’un kaleminden;
Ben yaşardım sanatla ve aşkla,
Yaşayan hiçbir ruha zarar vermedim
Gizli bir elle, bildiğim pek çok talihsizliğin acısını azalttım
Daima gerçek bir inançla duam kutsal yerlere yükseldi.
Daima gerçek bir inançla çiçekler bıraktım o kutsal yere…
Ercüment SİYAVUŞGİL (1970)
Ay ışığında aşk (1971)
Tırmanan (1968)
